Ενορία

Αμέσως μετά την είσοδό σας στην Εκκλησία μας σας υποδέχεται ο Άγιος Ανδρέας.Είναι ο πρώτος από τους δώδεκα μαθητές του Χριστού και μαρτύρησε στην Πάτρα.		Ως των Αποστόλων Πρωτόκλητος και του κορυφαίου αυτάδελφος, τον Δεσπότην των όλων Ανδρέα ικέτευε, ειρήνην τη οικουμένη δωρήσασθαι και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.
Ο Άγιος Απόστολος Ανδρέας

Σύντομος βίος του Αγίου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου

Ο Άγιος Ανδρέας γεννήθηκε στη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας. Ήταν ψαράς στο επάγγελμα και από τους πρώτους μαθητές του Ιωάννου του Προδρόμου. Είναι ο πρώτος που πλησίασε και μίλησε στον Ιησού Χριστό και ο πρώτος που προσκλήθηκε να γίνει μαθητής του, γιαυτό και ονομάζεται Πρωτόκλητος. Πρώτος αυτός επίσης επληροφόρησε τον αδελφό του Πέτρο και πιθανότατα τον Φίλιππο με τη φράση που διαβάζουμε στο Ευαγγέλιο του Ιωάννου: «ευρήκαμεν τον Μεσσίαν» (Ιωάν. 1, 42) και τη βλέπουμε στην τοιχογραφία που βρίσκεται δεξιά αμέσως μετά την είσοδο στον ναό μας. Στα Ευαγγέλια αναφέρεται πάντοτε μεταξύ των πρώτων και ο Ανδρέας (Ματθ. 10, 2-4, Μάρκ. 3, 14-18, Λουκ. 6, 14 και Πράξ. 1, 13). Εκείνος παρουσίασε τους Έλληνες που ζήτησαν να γνωρίσουν τον Χριστό (Ιωάν. 12, 20-22). Ήταν ένας από τους μαθητές που ζήτησαν να τους εξηγήσει ο Χριστός κάτι που δεν είχαν καταλάβει (Μάρκ. 13,4). Ο Ανδρέας είπε στον Χριστό για το παιδί που είχε τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια που ύστερα ευλόγησε (Ιωάν. 6,9). Στο σπίτι του Πέτρου και του Ανδρέα στην Καπερναούμ εθεράπευσε ο Κύριος την πεθερά του Πέτρου (Ματθ. 8, 14-15).
Σε μια πρώτη περιοδεία του φέρεται να βρέθηκε ο Ανδρέας στην ευρύτερη περιοχή του πόντου, στη Σινώπη, στη Σαμψούντα, στην Τραπεζούντα, τον Καύκασο και τη σημερινή Γεωργία. Επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα για λίγο και διέσχισε αργότερα την Αντιόχεια, την Έφεσο, τη Νίκαια της Βιθυνίας, τη Νικομήδεια και τη γνωστή Χαλκηδόνα για να επιστρέψει και πάλιν στη Σινώπη, όπου και βασανίζεται σκληρά και σώζεται με ανέλπιστο θαύμα. Κηρύττει παντού, βαπτίζει και εγκαθιστά Επισκόπους, περιοδεύει και πάλιν σε πόλεις του Πόντου, της Σκυθίας, της Σογδιανής, της νότιας Ρωσίας και της Ουκρανίας και ιδρύει την Εκκλησία του Βυζαντίου με πρώτο Επίσκοπο τον Στάχυ. Η αρχαία αυτή ελληνική αποικία, με στέρεες πλέον χριστιανικές βάσεις θα μετεξελιχθεί αργότερα στη Μητέρα των Εκκλησιών Κωνσταντινούπολη, όπου είναι μέχρι και σήμερα η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Η καρποφόρος πορεία του Αποστόλου συνεχίζεται στη Θράκη και τη Μακεδονία, όπου κατά τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη: « διεπορεύετο τας καθ΄ έκαστον τόπον πόλειςπεριερχόμενος, κηρύσσων, νουθετών, νοσούντας ιώμενος, ιερείς τελειών και πολλούς προς την σωτηρίαν καθοδηγών». Δεν είναι ακριβώς γνωστή η εντός Ελλάδας πορεία του Αποστόλου μας, κάποτε πάντως διά μέσου Θεσσαλίας και Ηπείρου εγκαθίσταται στην Πάτρα. Στους πολυπληθείς πιστούς προστίθεται ενωρίς ο Ρωμαίος Ανθύπατος Λέσβιος, η σύζυγος του διαδόχου του Λεσβίου, νέου Ανθυπάτου Αιγεάτου, Μαξιμίλλα και ο αδελφός του Αιγεάτου, σοφός μαθηματικός Στρατοκλής. Η θαυματουργική θεραπεία του Λεσβίου και της Μαξιμίλλας από τον Άγιο Ανδρέα συναρπάζει το πλήθος και σταθεροποιεί για τους αιώνες πλέον την Εκκλησία των Πατρέων. Μετά από σκληρά βασανιστήρια λαμβάνει εκεί ο Πρωτόκλητος Ανδρέας τον ποθητό στέφανο του Μαρτυρίου πάνω σε σταυρό ελιάς σε σχήμα Χ. Η ευσεβής Μαξιμίλλα και ο Στρατοκλής, που έγινε ο πρώτος Επίσκοπος Πατρών, θάβουν με τιμές το Άγιο Λείψανο στον τόπο που βρίσκεται σήμερα ο περικαλλής ναός του Αγίου Ανδρέα και η Αγία Κάρα του, την οποία επέστρεψε η Καθολική Εκκλησία το 1964.

Πώς θα έλθετε στο Ενοριακό Κέντρο

1) Αν είσθε με ιδιωτικό αυτοκίνητο.
Φροντίστε να βρεθείτε στην Α46 και να βγείτε στην έξοδο D-ELLER. Η Εκκλησία θα βρίσκεται μπροστά σας ή δίπλα σας ανάλογα με την κατεύθυνση από την οποία έρχεσθε.

2) Αν έλθετε με τα δημόσια συγκοινωνιακά μέσα.
α) Τα Λεωφορεία 730 και 785 σταματούν δίπλα στην Εκκλησία και η στάση έχει το όνομα του δρόμου μας: Am Schönenkamp.
β) Αν έλθετε με Τοπικό τρένο ή με S -Bahn, κατεβείτε στη στάση: Reisholz Bahnhof και πάρετε τα παραπάνω Λεωφορεία για δυο στάσεις.

Ενοριακό Γραφείο

Το Γραφείο βρίσκεται στον Α΄όροφο του Ενοριακού Κέντρου
Η είσοδος είναι στη νότια πλευρά αμέσως μετά τα σκαλοπάτια

Διεύθυνση/ Adresse
Griechisch-Orthodoxe Pfarrgemeinde
Hl. Apostel Andreas Düsseldorf
Am Schönenkamp 1
40599 Düsseldorf

Pfarrer
Ioannis Psarakis
Am Schönenkamp 1
40599 Düsseldorf

Τηλέφωνο/ Telefon
0211-74 10 51
FAX
0211-74 88 064

Ώρες Γραφείου Sprechstunden
Κάθε Δευτέρα, ώρα 17 – 20.00 Montags, 17 – 20.00 Uhr
Κάθε Παρασκευή, ώρα 09 – 12.00 Freitags, 09 – 12.00 Uhr

Ιστοσελίδα/ Webseite
http://www.agiosandreas.de/
e-Mail: Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε

Urheberrecht

Mit Urteil vom 12. Mai 1998 hat das Landgericht Hamburg entschieden, dass man durch die Ausbringung eines Links die Inhalte der gelinkten Seite ggf. mit zu verantworten hat. Dies kann, so das LG, nur dadurch verhindert werden, dass man sich ausdrücklich zu anderen Seiten im Internet distanziert. Deshalb distanzieren wir uns hiermit ausdrücklich, von allen Inhalten aller gelinkten Seiten auf unserer Homepage.

Μητρόπολη

Ιερέας

Ιερατικώς Προϊστάμενος

Διοίκηση

	Εκκλησιαστικό Συμβούλιο Η Ενορία διοικείται από Εκκλησιαστικό Συμβούλιο με πρόεδρο τον Εφημέριο. Οι Εκκλησιαστικοί Σύμβουλοι προέρχονται από ενδιαφερόμενους και τακτικά εκκλησιαζόμενους άνδρες και γυναίκες και διορίζονται από τον Μητροπολίτη μετά από πρόταση του Εφημερίου.   Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της Ενορίας αποτελούν σήμερα (2007) οι: Δρ. Αγγίας Ζήσης, Γκίρτσος Παρίσης, Καραμάνης Δημήτριος, Καραμιτόπουλος Παναγιώτης, Καρίνος Λάμπρος, Κιοσέογλου Θεόδωρος, Κιρπιγικίδης Θεόφιλος, Κουμαντζέλης Δημήτριος, Λεκαμονίδης Θεόδωρος, Κυρούδης Κωνσταντίνος, Μενεξίδης Θεόφιλος, Πανταζής Ιωάννης, Σαμαράς Σταύρος, Σκενδέρης, Ανέστης, Τσομπανίδης Χρήστος Φερεντίνος Νικόλαος και Xατζητάσκος Βασίλειος.

Ψαλτήρι

Ψάλτης - Χορωδία

Το ψαλτήρι της Εκκλησίας με πρωτοψάλτη τον κ. Δημήτριο Παπακωνσταντίνου και μέλη της Xορωδίας (Οκτώβριος 2006)	Μέλη της Εκκλησιαστικής Χορωδίας με πρωτοψάλτη τον κ. Αθανάσιο Ζερμπίνο (Ιαν. 2006)
Η Εκκλησιαστική Χορωδία με πρωτοψάλτη τον κ. Παναγιώτη Πανογεώργο (Δεκέμβριος 2004)	Η χορωδία της Εκκλησίας με τον ιδρυτή της κ. Νικόλαο Καλαϊτζόγλου
Πρωτοψάλτης και υπεύθυνος του ψαλτηρίου είναι σήμερα (Οκτώβριος 2006) ο φιλόλογος καθηγητής κ. Δημήτριος Παπακωνσταντίνου και πλαισιώνεται από ομάδα περίπου είκοσι ανδρών και γυναικών. Κάθε Σάββατο βράδυ, ώρα 17.00, παραδίδει μαθήματα ψαλτικής στα μέλη της Χορωδίας στην αίθουσα του Ενοριακού Κέντρου και μπορούν να μετέχουν όλοι και όλες που το επιθυμούν.

Οικονομικά

Το Ενοριακό μας Κέντρο στις 24.01.05	Τα έσοδα της Ενορίας προέρχονται κυρίως από την αγάπη των πιστών. Δεν υπάρχουν επιχορηγήσεις της Ενορίας από την Ελλάδα ή τη Γερμανία. Τα χρήματα που δίνουν οι πιστοί με αφορμή τό κερί, το δίσκο, τη βάπτιση, το γάμο καθώς και οι έκτακτες δωρεές τους με διάφορες αφορμές, όπως π.χ. η Εικονογράφηση του Ναού κλπ., πρέπει να καλύψουν τα έξοδα, πράγμα που παραμένει πάντοτε αβέβαιο και δεν επιτρέπει μακρόπνοους προγραμματισμούς. Η Μητρόπολη έχει το δικαίωμα από το νόμο να καθιερώσει την εκκλησιαστική φορολογία που ισχύει και για τις γερμανικές Εκκλησίες αλλά δεν το επιθυμεί. Προτιμά την ελεύθερη και αβίαστη συνδρομή και συμπαράσταση των παιδιών της, αυτό δηλαδή που κάνουμε όλοι προκειμένου να συντηρήσουμε τους άπορους γονείς μας. Τους συντηρούμε από το υστέρημά μας και δεν περιμένουμε να μας υποχρεώσει ο νόμος να το κάνουμε. / Είναι επιτακτική ανάγκη, ωστόσο, να παραδεχτούμε, ότι δεν είναι δυνατή η ύπαρξη της Ενορίας στο μέλλον με τη σημερινή αβεβαιότητα. Είναι άλλωστε και άδικο αυτό που γίνεται, αφού η συντήρηση της Ενορίας γίνεται μόνο από εκείνους που έρχονται τακτικά στην Εκκλησία ή παντρεύονται ή γίνονται ανάδοχοι ή κουμπάροι ή αφιερώνουν μια Εικόνα κλπ.. H συμμετοχή των πολλών στίς Ακολουθίες του Επιταφίου και της Αναστάσεως είναι βέβαια θαυμαστή και συγκινητική και αποφέρει ένα σημαντικό ποσό στον ενοριακό κορβανά. Είναι όμως μόνο μια φορά το χρόνο ενώ τα σταθερά έξοδα της Ενορίας ( π.χ. εξόφληση δανείου, φως, νερό, θέρμανση, Ασφάλειες, μισθός του Ιερέα, κλπ. ) είναι 365 ημέρες το χρόνο. Και μη βιαστεί κάποιος να ενοχληθεί που η Εκκλησία μιλά για χρήματα. Ας διερωτηθεί ειλικρινά πόσα ο ίδιος προσέφερε και πως συντηρείται και λειτουργεί η Ενορία του, η οποία πάντως υπάρχει και είναι και γιαυτόν ή θα χρησιμοποιηθεί κατά το θάνατό του στη χειρότερη περίπτωση. Όποιος εξ άλλου φαντάζεται την Εκκλησία μόνο Ουράνιο και Θεϊκό Οργανισμό και όχι Θεανθρώπινο και άρα με καθημερινές οικονομικές και γενικότερα υλικές ανάγκες, έχει λανθασμένη γνώμη και θα πρέπει να την διορθώσει. Εκκλησία είμαστε όλοι καί άρα έχουμε όλοι τις ίδιες υποχρεώσεις και δικαιώματα. Στην Εκκλησία ανήκουμε όλοι και άρα όλοι μαζί πρέπει και να τη συντηρήσουμε και μάλιστα υπεύθυνα και σταθερά και να μην αφήνουμε τον Ιερέα και τους Επιτρόπους να αγωνιούν κάθε μήνα αν θα πληρωθεί η δόση του δανείου. Το πιο λογικό και δίκαιο και ορθόδοξο σύστημα θα ήταν να προσφέρει καθένας από τους ενορίτες μας - όλοι όμως - ένα μικρό ποσό κάθε μήνα στην Εκκλησία είτε σε μετρητά την Κυριακή είτε με Ueberweisung ή Dauerauftrag στον ενοριακό λογαριασμό. Γιαυτό και παρακαλούμε όλους να σκεφθούν την πρόταση αυτή και να την εφαρμόσουν ή να συζητήσουν μαζί μας τις τυχόν αντιρρήσεις ή διορθώσεις που θα είχαν να προτείνουν. Αυτό τό σύστημα ισχύει στους Έλληνες ορθοδόξους της Αμερικής τώρα και δεκαετίες και θεωρείται ικανοποιητικό και δίκαιο.
Η Εκκλησία μας χιονισμένη
Το έλατο του Πατριάρχη στην αυλή μας χιονισμένο-φωτισμένο

Οι τραπεζικοί λογαριασμοί της Ενορίας είναι:

1. KD - Bank eG, Konto-Nr. 1011522021, BLZ 350 601 90

2. Postbank Essen, Konto-Nr. 252 4434 32, BLZ 360 100 43

Περιμένουμε από όλους μια προαιρετική δωρεά αγάπης.
Καθένας μπορεί και πρέπει να βοηθά την Εκκλησία μας κατά δύναμη.
Πενήντα (50) Ευρώ το χρόνο θα μπορούσαμε όλοι να προσφέρουμε.

Για το σύνολο του ποσού της δωρεάς σας θα λάβετε απόδειξη για τη γερμανική Εφορία, αν έχετε γράψει τη διεύθυνσή σας καθαρά στο Einzahlungsschein, με το οποίο καταθέσατε τη δωρεά σας στην Τράπεζα.

Ιστορία

Στη μέχρι σήμερα πορεία της Ενορίας μπορούμε να διακρίνουμε τρία στάδια.
Το πρώτο διάστημα, χωρίς συγκεκριμένο Ναό και Ιερέα, πριν από το 1960.
Το δεύτερο, που περιλαμβάνει το διάστημα διακονίας του ιδρυτού και πρώτου Ιερέα της Ενορίας, μακαριστού Χρυσοστόμου Βασιλείου.
Και το τρίτο, από τον Φεβρουάριο του 1975 μέχρι σήμερα.

α) Πριν από το 1960
Αμέσως μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο βρίσκονται οι πρώτοι Έλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί στο Ντύσσελντορφ. Πρόκειται για αιχμαλώτους, για φυγάδες, της μεταπολεμικής περιόδου, για γυναίκες που ήλθαν παντρεμένες με γερμανούς στρατιώτες, για διερχομένους - κυρίως εμπόρους - και σπουδαστές. Σ' αυτήν την περίοδο ανήκουν και οι πρώτες πληροφορίες για κάποια εκκλησιαστική ζωή. Πρόκειται κυρίως για βαπτίσεις σε κατοικίες Ελλήνων ή για κάποιες Λειτουργίες στή λίγο πολύ γνωστή Εκκλησία της ρωσσικής διασποράς της Faehrstrasse.
Kύριο συντονιστικό πρόσωπο είναι ο κ. Αθανάσιος Καμπάς, έγγαμος με γερμανίδα, που μένει μέχρι και σήμερα στο Neuss. Στο σπίτι του φυλασσόταν και μια κολυμβήθρα που παραδόθηκε αργότερα στην Ενορία. Ως Ιερείς αναφέρονται ο νυν Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Στυλιανός Χαρκιανάκης και ο πρώην Μητροπολίτης Ελβετίας κ. Δαμασκηνός Παπανδρέου. Τόσο στο Αρχείο της Ενορίας όσο και σ' εκείνο της Μητροπόλεως στη Βόννη δε βρήκαμε γραπτές πληροφορίες για εκείνο το διάστημα. Μάλλον βέβαιο είναι, ωστόσο, ότι οι Έλληνες και οι άλλοι ορθόδοξοι χριστιανοί της περιόδου εκείνης εκκλησιάζονταν στην προαναφερθείσα Εκκλησία της ρωσσικής Διασποράς που υπάγεται σήμερα μαζί καί μέ αλλες παρόμοιες Ενορίες της δυτικής Ευρώπης στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως.

β) 1960 - 1975: + Χρυσόστομος Βασιλείου

Η Ιερά Μητρόπολη Γερμανίας ανήκε αρχικά στην Ιερά Μητρόπολη Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας. Με τοποτηρητή τον Μητροπολίτη Αυστρίας Χρυσόστομο Τσίτερ τοποθετείται στο Ντύσσελντορφ ο χειροτονηθείς από τον ίδιο πτυχιούχος της θεολογικής Σχολής της Χάλκης, Χρυσόστομος Βασιλείου και έχουμε πλέον την Ενορία αφιερωμένη στον Άγιο Απόστολο Ανδρέα χωρίς όμως και να γνωρίζουμε σε ποιον από τους δυο ανήκει η επιλογή. Είναι πιθανόν, ο Χαλκίτης νέος Ιερέας, να υλοποίησε με χαρά σχετική πρόταση του πνευματικού πατρός του - με του οποίου το όνομα είχε ήδη αντικαταστήσει το δικό του - να αφιερώσει την Ενορία στον Ιδρυτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, Πρωτόκλητο Απόστολο Ανδρέα.

Λειτουργικό κέντρο στην αρχή και αυτής της περιόδου πρέπει να ήταν η προαναφερθείσα Εκκλησία της Faehrstrasse και κάποιοι Ναοί στο Golzheim και στη Brehmplatz, άγνωστο όμως για πόσο ακριβώς διάστημα ενώ κατά το έτος (1960) αρχίζει να χρησιμοποιείται ο Ναός της Carl-Sonneschein-Strasse 35 στο Stockum, που παραχωρείται λίγο αργότερα (01. 07. 1962) με συμβόλαιο για 25 χρόνια στην Ενορία από την Καθολική Εκκλησία. Ο Ναός αυτός επισκευάστηκε με συνεργασία Καθολικής Εκκλησίας, Ευαγγελικής Εκκλησίας και Δήμου Ντύσσελντορφ, στολίστηκε με φροντίδες του Ιερέα με ξυλόγλυπτο Τέμπλο, Ψαλτήρι, Επισκοπικό θρόνο, Άμβωνα, Παγκάρι και δυο Εικονοστάσια, και αγιογραφήθηκε αργότερα στην οροφή, στα στηθαία του Γυναικωνίτη και σε κάποια μικρά τμήματα των τοίχων με επικολλημένες εικόνες. Δυστυχώς δέν κατέστη δυνατό να παραταθεί το συμβόλαιο και ο Ναός κατεδαφίστηκε λίγο μετά τη μεταστέγαση της Ενορίας. Στη θέση του βρίσκονται σήμερα κατοικίες ενώ τα μεν ξυλόγλυπτά του πήρε η Ενορία Αγίων Πάντων Offenbach τις δε εικόνες η Ενορία Αγίου Γεωργίου Wiesbaden.
Οι εικόνες αυτές βρίσκονται σήμερα (2006) στους ναούς των Ενοριών Wuppertal και Neuss. Στη νέα Εκκλησία μεταφέρθηκαν: ο Σταυρός της Μ. Πεέμπτης, ο ξυλόγλυπτος Επιτάφιος, ο Επιτάφιος προσκύνησης της Μ. Παρασκευής και η εικόνα του Αγίου Ανδρέου από το Τέμπλο.
Υπήρχε επίσης το 1975 Ενοριακό Γραφείο στη Duisburger Strasse 66, που παραχωρούσε δωρεάν το τοπικό Διακονικό Ίδρυμα της Ευαγγελικής Εκκλησίας.


Ο Χρυσόστομος Βασιλείου υπήρξε καλός λειτουργός, δραστήριος Εφημέριος και ακούραστος συμπαραστάτης των ενοριτών στα καθημερινά καί δυσεπίλυτα τότε προβλήματα γλώσσας, ευρέσεως κατοικίας και εργασίας, μετακίνησης, ψυχαγωγίας κλπ. Οι πολιτικές και οικονομικοκοινωνικές συνθήκες της περιόδου εκείνης στην Ελλάδα και τα έντονα πολωτικά πάθη που τις εξέφραζαν εδώ σε συνδυασμό και με τη χλιαρή παρουσία της εκκλησιαστικής διοικήσεως έφεραν τον αυθόρμητο και ανυποχώρητο Ιερέα σε σύγκρουση με ενορίτες αρχικά και με την ίδια τη Μητρόπολη Γερμανίας αργότερα και παραιτήθηκε από Εφημέριος το 1975 με αποτέλεσμα να παραμένει μέχρι και σήμερα σημείο αντιλεγόμενο. Και μόνο πάντως το γεγονός ότι είχε σταθερό και δικό του και ορθόδοξο στην εσωτερική του εμφάνιση Ναό από τις αρχές της δεκαετίας του 60 δείχνει, νομίζω, την αγωνία, την οξυδέρκεια, τη μεθοδικότητα και το συνεχές ενδιαφέρον του για την Ενορία του και το πολυπληθές τότε ορθόδοξο ελληνικό πλήρωμα της ευρύτερης περιοχής. Σ' αυτόν τόν Ναό εψάλη και η κηδεία του τον Νοέμβριο του 1980 από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γερμανίας κ. Αυγουστίνο με τη συμμετοχή πολλών Ιερέων και πλήθους κόσμου. Αναπαύεται στο Νεκροταφείο Nordfriedhof της πόλεως, περίπου 70 μέτρα αριστερά από την κεντρική του είσοδο. Ας σημειωθεί ακόμη ότι υπήρξε έγγαμος Ιερέας με τη Μαρίνα Βασιλείου με την οποία απέκτησε το Γιώργο και τον Παναγιώτη που παρέμειναν και σταδιοδρόμησαν στην περιοχή.


γ) Περίοδος π. Ιωάννου Ψαράκη

1. Οι πρώτες αναζητήσεις
Ο υπογράφων μετετέθη στο Ντύσσελντορφ από την Ενορία Αγίας Τριάδος Βόννης στα μέσα Μαρτίου του 1975, λειτούργησαν όμως εκ περιτροπής με τον π. Σωκράτη Νταλλή τις Κυριακές που μεσολάβησαν από την παραίτηση Χρυσοστόμου (30. 01. 75). Ο παλαιός Ναός συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι τον Απρίλιο του 1989 ενώ το Ενοριακό Γραφείο μετεφέρθη από τον Ιανουάριο του 1976 στην κατοικία του νέου Ιερέα στην Pfalzstrasse 26, όπου και παρέμεινε μέχρι την οριστική εγκατάστασή του τον Ιανουάριο του 1986 στο νεόδμητο τότε Ενοριακό Κέντρο της Am Schoenenkamp 1.
H προθεσμία λήξης της παραμονής στον παλαιό Ναό (30. 06. 87) υποχρέωσε τον νέο Εφημέριο να επιδιώξει αμέσως επαφές με την Καθολική Ενορία στην οποία ανήκε με σκοπό την επέκταση του συμβολαίου. Η πρώτη σκέψη ήταν να κρατηθεί και αν ήταν δυνατό να αγορασθεί ο παλαιός Ναός και να ανεγερθεί κάπου δίπλα Ενοριακό Κέντρο. Όταν όμως οι συζητήσεις έδειξαν ότι δεν πρόκειται να παραταθεί το συμβόλαιο, έγιναν πλέον βολιδισκοπήσεις και ενέργειες προς τις Αδελφές Εκκλησίες, προς το Δήμο Ντύσσελντορφ αλλά και προς ιδιώτες, με σκοπό την ενοικίαση ή και την αγορά κάποιας οικοδομής που θα μπορούσε να μετασκευασθεί σε Ναό και Ενοριακό Κέντρο. Είδαμε κυρίως εστιατόρια, μπυραρίες, ξενοδοχεία και φίρμες μετακόμισης αλλά καταλήξαμε πολύ σύντομα στην απόφαση αγοράς οικοπέδου και ανεγέρσεως εκεί των αναγκαίων για την Ενορία χώρων.

2. Το Ενοριακό Κέντρο
α)Ευλογίες - Ενέργειες
Η σκέψη για αγορά ή ανέγερση Ενοριακού Κέντρου είχε ήδη αναγγελθεί ως όνειρο και προοπτική του νέου Ιερέα στο πολυπληθές εκκλησίασμα της νύχτας της Αναστάσεως του 1975 και παρέμενε έκτοτε σταθερός στόχος του και του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου. Ανακοινώσεις, συζητήσεις και παραστάσεις προς κάθε κατεύθυνση και σε κάθε ευκαιρία είχαν πείσει τους ενορίτες αλλά και κάποιους Γερμανούς φίλους τόσο για την αναγκαιότητα όσο και για το επείγον του έργου. Οι οριστικές ωστόσο κινήσεις για την υλοποίηση του δύσκολου στόχου άρχισαν τον Φεβρουάριο του 1978 με τη γνωριμία του Ιερέα με τον Μακεδόνα από τη Θεσσαλονίκη - πολιτικό μηχανικό κ. Λευτέρη Πλιάτσκα από το Muelheim an der Ruhr. Μόλις ο τελευταίος άκουσε τα όνειρα του Ιερέα σηκώθηκε, του έσφιξε το χέρι και ακούστηκαν σαν όρκος τα ελπιδοφόρα και κατηγορηματικά λόγια του: «Πάτερ, θα το κάνουμε το Ενοριακό Κέντρο. Εγώ, με τις σπουδές μου στη Γερμανία και τον γάμο μου με τη Brigitte και τα παιδιά που αποκτήσαμε και την εργασία μου, δεν έχω πάει στρατιώτης και αισθάνομαι την ανάγκη να υπηρετήσω με άλλο τρόπο την Πατρίδα μου και την Εκκλησία μου και τώρα μου δίνεται η ευκαιρία. Η Κρήτη βοήθησε παλαιότερα τη Μακεδονία να ελευθερωθεί. Μαζί τώρα εσύ κι εγώ, η Κρήτη και η Μακεδονία, θα στήσουμε την Ελλάδα μας και την Ορθοδοξία μας στο Ντύσσελντορφ».
Εκτός από τις αποφάσεις και τις παραστάσεις του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, ουσιαστικούς σταθμούς της πορείας για την υλοποίηση του στόχου αποτελούν οι δυο Ενοριακές Συνελεύσεις στις 04. 10. 1978 και στις 22. 11. 1978 με ευρεία συμμετοχή. Στην πρώτη ακούστηκαν και συζητήθηκαν τα όνειρα του Ιερέα και έγιναν ομόφωνα δεκτά ως προς την αναγκαιότητα του έργου και στη δεύτερη εξελέγη «Επιτροπή Ιδρύσεως του Ενοριακού Κέντρου» και άρχισε ο Μαραθώνιος για την εξεύρεση του οικοπέδου και των αναγκαίων χρημάτων. Ο τότε Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γερμανίας Ειρηναίος ευλόγησε την προσπάθεια γράφοντας χαρακτηριστικά στις 27 Φεβρουαρίου 1979: «Χαιρετίζομεν με χαράν και ευλογούμεν την πρωτοβουλίαν του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου της Ενορίας σας διά την ανέγερσιν Ενοριακού Πολιτιστικού Κέντρου διά την πόλιν και περιοχήν του Ντύσσελντορφ, πρωτεύουσαν του Κράτους Ρηνανίας Βεστφαλίας, εις την οποίαν ζουν σήμερον χιλιάδες Έλληνες και θα υπάρχει πάντοτε, ως πιστεύομεν, ζωντανή εστία του Ευρωπαϊκού Ελληνισμού. ... Εγκρίνομεν...τον...κατάλογον των μελών της Ιδρυτικής Επιτροπής, ... και εκφράζομεν προς όλους...τας ευχαριστίας ημών διότι με επαινετόν ζήλον και αφιλοκέρδειαν προσφέρονται να εργασθούν διά το σημαντικόν τούτο έργον του εν Γερμανία Ελληνισμού και γενικότερον του Ευρωπαϊκού Ελληνισμού».
Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο με απόφασή του στις 24. 11. 1975 αναγνωρίζει την ανάγκη ιδρύσεως Ενοριακού Πνευματικού Κέντρου και την υποστηρίζει, τη συμπληρώνει και την ανανεώνει σταθερά στις 8. 5. 76, στις 17. 11. 76, στις 29. 01. 77, στις 7. 5. 77, στις 24. 9. 77, στις 12. 11. 77 και στις 14. 9. 78 ενώ στις 17. 02. 1979 εγκρίνει την εκλεγείσα στις 22. 11. 78 Επιτροπή Ιδρύσεως και αποφασίζει την ενεργό και αμέριστη συμπαράσταση στο έργο της.
Στις αρχές του 1979 το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της Ενορίας αποτελούν οι:
π. Ιωάννης Ψαράκης, Κωνσταντίνος Ιωσηφίδης, Συμεών Καζιάνης, Λάμπρος Καρίνος, Χρήστος Κατής, Θεόδωρος Κιοσέογλου, Δημήτριος Κουτουξιάδης, Μιχαήλ Λάζος, Κωνσταντίνος Σπηλιόπουλος, Ευάγγελος Τζώρτζης, Νικόλαος Τσενεκίδης και Κωνσταντίνος Χιονάκης.

Την Επιτροπή Ιδρύσεως του Ενοριακού Κέντρου που εξελέγη στις 22. 11. 78 αποτέλεσαν οι κάτωθι:
Ο Εφημέριος, Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Ψαράκης
Ο Γεν. Πρόξενος της Ελλάδας στο Ντύσσελντορφ κ. Παντελής Μεγγλίδης
Ο Πρόξενος κ. Σπυρίδων Μπάκας
Ο Σύμβουλος Εκπαιδεύσεως NRW κ. Αναστάσιος Παντελίδης
Ο Προϊστάμενος του Εργατικού Κλιμακίου κ. Άγγελος Χρυσανθακόπουλος
Ο Διευθυντής της Κτηματικής Τραπέζης κ. Αριστοτέλης Κακογεωργίου
Ο Δικηγόρος κ. Δημήτριος Πολυμέρης
Ο Πολιτικός Μηχανικός κ. Ελευθέριος Πλιάτσκας
Ο Κοινωνικός Λειτουργός κ. Κωνσταντίνος Λάγιος
Ο Επιχειρημαρίας κ. Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος και Η καθηγήτρια Μουσικής κ. Πελαγία Ζωγράφου.
Η καθηγήτρια Μουσικής κ. Πελαγία Ζωγράφου.

Όλοι οι ανωτέρω εργάστηκαν προθύμως και ανιδιοτελώς, έλαβαν μέρος πά ντοτε στις συνεδριάσεις της Επιτροπής και εξεπλήρωσαν από κοινού ή μεμονωμένα κάθε φορά ό,τι ανέλαβαν. Ανεκτίμητη πάντως υπήρξε και πρέπει να σημειωθεί ιδιαίτερα η βοήθεια του κ.Πλιάτσκα. Μηχανικός, στατικός, εργοδηγός, σύμβουλος, διαπραγματευτής, μεταφραστής και ό,τι άλλο χρειάστηκε, ακάματος και πάντοτε παρών, στάθηκε ο συνιδρυτής και το δεξί χέρι του Ιερέα. Μεγάλη ήταν επίσης η βοήθεια της αείμνηστης συζύγου του Θεοφανείας - Brigitte.

Οσο κι αν υπήρξε όμως μεγάλη η προσφορά των Ελλήνων συνεργατών, παραμένει ελάχιστη όταν συγκριθεί με εκείνη των Γερμανών φίλων από την Ευαγγελική Εκκλησία της ίδιας περιόδου.

Το έργο της Επιτροπής ευλόγησε και ο σημερινός Μητροπολίτης Γερμανίας Σεβασμιώτατος κ. Αυγουστίνος αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του με το ακόλουθο γράμμα στις 16. 10. 1980.
«Χαίρομεν ιδιαιτέρως διά την έμπνευσιν και το εγχείρημα καθώς και διά τον ζήλον και την συνέπειαν μετά της οποίας εργάζεται η περί υμάς Επιτροπή διά την δημιουργίαν ενός τοιούτου έργου. Συμμεριζόμεθα την εμπιστοσύνην υμών προς τα μέλη της Επιτροπής και ευλογούμεν πατρικώς υμάς και εν έκαστον τούτων, εν τη πεποιθήσει ότι επιτελείτε υψίστην Εκκλησιαστικήν και Εθνικήν αποστολήν. Διαβεβαιούντες υμάς επί τούτοις, ότι έχετε αμέριστον την ευλογίαν και συμπαράστασιν ημών διά το εν λόγω έργον, ευχόμεθα υγείαν και ενίσχυσιν παρά του δωρεοδότου Ουρανίου Πατρός ημών».

β) Θεμελίωση

Στη διάρκεια των ετών 1979 - 1983 είδαμε και διαπραγματευτήκαμε διάφορα οικόπεδα χωρίς όμως και να μπορέσουμε να αγοράσουμε κάποιο από αυτά. Άλλα ήταν μικρά άλλα ακριβά άλλα σε δυσπρόσιτα σημεία και σε άλλα δεν έδωκαν οι γείτονες τη συγκατάθεσή τους. Τελικά καταλήξαμε στο σημερινό, που αγοαράσαμε από το Δήμο Ντύσσελντορφ τον Φεβρουάριο του 1984. Το Ενοριακό Κέντρο θεμελιώθηκε επί τέλους στις 17. 06. 1984 από τον Μητροπολίτη Αυγουστίνο. Ήταν αργία γερμανική και γιορτή της ενότητας των δύο Γερμανιών. Στον Αγιασμό που έγινε παραβρέθηκαν εκπρόσωποι της Ευαγγελικής και της Καθολικής Εκκλησίας, της τοπικής Κυβερνήσεως, ο Δήμαρχος του Ντύσσελντορφ, η Πρόξενος κ. Χριστίνα Μπαλάνου, πολλοί Ιερείς και πλήθος κόσμου και γιόρτασαν μέχρι το βράδυ μέ μουσική και χορούς το μεγάλο αυτό Ενοριακό γεγονός. Τέλος, με κάθε επισημότητα εγκαινιάστηκε στις 06. 07. 1986 από τον Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνο το πρώτο μέρος του όλου έργου.

Ειδικά η Εκκλησία θεμελιώθηκε στις 25. 08. 1985 από τον Μητροπολίτη Ηλιουπόλεως κ. Αθανάσιο κατά παραχώρηση του παρισταμένου Μητροπολίτου Γερμανίας ενώ ευλογήθηκε με την πρώτη Θ. Λειτουργία στις 23. 04. 1989 και εγκαινιάστηκε την 01. 05. 1990 επίσης από τον Μητροπολίτη Αυγουστίνο.
Το όλο συγκρότημα θα ήταν αδύνατο να γίνει χωρίς τη γενναία και φιλάδελφη χρηματοδότηση της Ευαγγελικής Εκκλησίας της Ρηνανίας, που εκφράστηκε ως μεγάλη δωρεά και ως τριακονταπενταετές άτοκο δάνειο, καθώς και της Καθολικής Εκκλησίας, που εκφράστηκε ως μεγάλη δωρεά των Επισκοπών της στην Κολωνία (Koeln) και το Paderborn. Με ευγνωμοσύννη θα πρέπει επίσης να σημειωθούν ως μεγάλοι δωρητές και ευεργέτες: η τοπική Κυβέρνηση της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, ο τότε Πρωθυπουργός της και αργότερα Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, μακαρίτης σήμερα Johannes Rau, το Εργοστάσιο χημικών προϊόντων HENKEL DUESSELDORF, η κ. Αργυρώ Fieber, ο Δρ. κ. Γεώργιος Περράκης και ο κ. Ελευθέριος Πλιάτσκας.

γ) Περιγραφή εξωτερικών χώρων

Το Ενοριακό Κέντρο βρίσκεται στη νοτιοανατολική πύλη του Ντύσσελντορφ, δίπλα ακριβώς στην έξοδο D-Eller της Α46 και πάνω στο σημείο συνάντησης των συνοικιών: Eller - Reisholz - Hassels της πόλεως. Πρόκειται για οικόπεδο επτάμισυ περίπου στρεμμάτων που αποτελεί ουσιαστικά μια νησίδα μέσα σε τέσσερις δρόμους, τρεις δημόσιους με πολλή κυκλοφορία και έναν ιδιωτικό. Η βόρεια και μέρος της δυτικής πλευράς του χωρίζονται από την Α46 με προστατευτικό για το θόρυβο τσιμέντινο φράγμα που καταλήγει από την πλευρά μας σε επικλινή θαμνοφυτευμένη επιφάνεια. Κάτω από το οικόπεδο και με κατεύθυνση από τη ΒΑ προς τη ΝΔ γωνία βρίσκεται κλειστό κανάλι με φυσική και μόνιμη ροή νερού που φέρνει δροσιά και πάπιες. Το τμήμα του οικοπέδου που εκτείνεται μεταξύ της βόρειας πλευράς του Ενοριακού Κέντρου και του προστατευτικού τείχους είναι στρωμένο με ειδικά πλακίδια και αποτελεί το φωτιζόμενο και φυτευμένο μέ πλατάνια και τρεις καρυδιές χώρο στάθμευσης για εκατό (100) περίπου αυτοκίνητα.
Το σύνολο της οικοδομής είναι χτισμένο με κόκκινα πυρότουβλα και αποτελείται από την Εκκλησία στη ΝΑ γωνία του οικοπέδου και το Κέντρο στην προέκτασή της προς τα δυτικά μετά από μια ευρύχωρη αυλή. Η σταυροειδής Εκκλησία με τον υπερυψωμένο βελανοειδή τρούλλο και τον μεγάλο επίχρυσο Σταυρό είναι ορατή από κάθε κατεύθυνση και από πολύ μακριά. Στη νότια πλευρά της στέκεται τό μικρό μεταλλικό καμπαναριό με μια μεγάλη καμπάνα και λίγο πιο πίσω «το Δένδρο του Πατριάρχη».

δ) Δεσμοί με το Οικουμενικό Πατριαρχείο

Οι τρεις μεγάλοι μεταπολεμικοί Οικουμενικοί Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως σημαδεύουν το Ενοριακό μας Κέντρο.
Ως σύνολο είναι αφιερωμένο στον αείμνηστο Πατριάρχη Αθηναγόρα.
Στην καμπάνα αναγράφεται η ημερομηνία της Θείας Λειτουργίας, που επρόκειτο να γίνει αλλά δεν έγινε λόγω αιφνίδιας εκδημίας του, από τον Μακαριστό Πατριάρχη Δημήτριο - 20. 10. 1991.

	Από την ανέγερση της Εκκλησίας μας. Διακρίνονται από αριστερά: Ο Σεβ. Αυγουστίνος, ο Praeses της Ευαγγελικής Εκκλησίας +Brandt, ο Σεβ. Φιλαδελφείας Βαρθολομαίος (ο σημερινός Οικουμ. Πατριάρχης), ο Εφημέριος και ο κ. Πλιάτσκας
	Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ευλογεί τους πιστούς στην αίθουσα του Ενοριακού Κέντρου (24.10.1993)
	Η ειδική αναμνηστική πλάκα και το έλατο που μας εφύτευσε υπενθυμίζουν τη Θεία Λειτουργία του σημερινού Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου στις 24. 10. 1993 στην Εκκλησία μας.